Opruimen

Opruimen is eigenlijk nooit één van mijn sterkste punten geweest. Ik liet altijd overal van alles slingeren, mijn kamer was vroeger één grote puinbende en ik was altijd alles kwijt (tot mijn fiets aan toe.. hoe doe je dat??). Tegenwoordig is het al iets minder, mede doordat ik zo'n zeven jaar samen heb gewoond met een man die wel van opruimen hield. Maar sinds ik weer bij mijn vader woon (relatie is over) merk ik toch dat ik op moet letten om niet in oude patronen te vervallen. Want tja, mijn kamertje is hier natuurlijk een stukje kleiner en gek genoeg heb je dan ineens veel meer ruimte om een zooi van te maken. Zo heb ik geen idee waar ik mijn kleding moet laten die ik 's avonds uit doe als ik in bed stap. Dan zal je zeggen; wat dacht je van in de wasmand, of in je kast. Tja, die kast staat dus niet bij mij op de kamer (en ja, dat is misschien wel drie hele meters lopen!) en als ik één keer een shirtje aan heb gehad hoeft dat natuurlijk niet meteen in de wasmand. Dus waar laat je dat dan, als je geen zin hebt om naar je kast te lopen? En ik heb daar natuurlijk een uitermate geschikt plekje voor gevonden. Naast mijn sidetable, op een lectuurbak. Wat een uitvinding. Maar als ik dat een weeklang doe, weet ik op zaterdag echt niet meer wat ik daar maandag heb neergelegd. Wacht even, nu klinkt het wel heel erg. Zo erg is het namelijk niet, want die spullen van maandag zijn waarschijnlijk allang weer weg. Zo'n viespeuk ben ik nou ook weer niet! Maar goed, toch kan dat aardig opstapelen. En dan lijkt mijn hele kamer meteen weer zo'n bende. Terwijl ik me nog zo heb voorgenomen om alles netjes en georganiseerd te houden. Dat kan ik blijkbaar gewoon niet, ben ik niet voor in de wieg gelegd. En dan krijg je op de meest rare moment ineens een aanval van opruimwoede. Zo stapte ik net bijna onder de douche toen ik me bedacht dat mijn 'stapeltje' kleren en mijn sidetable nu eigenlijk wel opgeruimd moesten worden. En daar zit je dan, op zondagavond, terwijl je eigenlijk heel graag naar je bed wilt, je sieraden, make-upjes en kleren uit te zoeken. Maar het is nu wel lekker opgeruimd! Ik lig nu in bed en kijk vanuit mijn bed op mijn sidetable, die heerlijk opgeruimd is. Sieraden zijn allemaal netjes georganiseerd, daar waar ze horen en de stapel kleding is nu opgeruimd. Natuurlijk met de intentie om dit gewoon bij te gaan houden. En echt waar, ik wil het ook altijd heel graag bijhouden, maar dan komt er toch weer een stukje luiheid om de hoek kijken. Dan heb ik toch even geen zin om die kleren in mijn kast te leggen en liggen ze daar prima op mijn lectuurbak (waar trouwens geen lectuur in zit, maar een paar laarzen die ik nooit meer aan trek...). Ok, een goede eerste indruk maak ik nu denk ik niet. Maar ik zal beloven, dat niet al mijn berichten zo zullen worden.