Vrouwen en Voetbal

Ok, voor wie dacht dat vrouwen en voetbal niet samen gaan; lees eventjes door, want dat is de grootste onzin! Vrouwen en voetbal gaan namelijk echt wel samen, het zijn de mannen die het ons moeilijk maken. Als wij vrouwen eens een slimme opmerking maken tijdens de wedstrijd, wordt het door de mannen afgedaan als een lachertje terwijl ze stiekem die slimme opmerking zelf hadden willen maken. Waardoor wij vrouwen dus steeds onzekerder worden over onze voetbalkennis en daardoor domme vragen gaan stellen ('Schat, wat is buiten spel?', 'Is het nou Bart van Merwijk of Bert van Marwijk?', 'Aan welke kant moeten wij scoren?', 'Wat doen die mannetjes in die blauwe hesjes, huppelend naast het veld?'). Daar wordt onze reputatie natuurlijk ook niet beter van. Want beste mannen, wij weten heus wel hoe dat hele spelletje in elkaar steekt. Je hebt elf mannetjes aan de ene kant, elf mannetjes aan de andere kant. Die proberen, 2 x 45 minuten (+misschien wat extra tijd), om de bal van elkaar af te pakken en bij de tegenstander in het doel te schoppen. Dus waarom alles moeilijker maken als het zo makkelijk is? Wij snappen dat heus wel. Net als het hele buitenspel verhaal, dat kennen wij ook door en door. We doen alleen alsof we het niet snappen, omdat we weten dat mannen het zo leuk vinden om het uit te leggen. Is goed voor hun ego.
Even terugkomend op de slimme opmerkingen die vrouwen maken. Vanavond speelde het Nederlands elftal een oefeninterland tegen Slowakije (gewonnen met 2-0 mocht je niet gekeken hebben). Nou moet je wel weten dat ik doorgaans niet zo'n voetbalfan ben. Ik ben geen fan van wat voor club dan ook, maar als 'ons Oranje' speelt vind ik het leuk om te kijken. En dan ben ik natuurlijk (net als de rest van heel Nederland) de bondscoach. Maar terugkomend op vanavond; tijdens de rust was mijn vader even boven en die had dus niet meegekregen wie/wat er gewisseld was. Daarom vroeg hij: 'Zijn er nog spelers gewisseld?' Waarop ik, quasi professioneel, antwoordde: 'Ja, Vlaar voor Bouma.' Ik hoorde mezelf het wel zeggen maar kon niet geloven dat dit uit mijn mond kwam. Verdwaasd keek ik om me heen, ja ik was het toch echt geweest die deze voetbaltermen er zo maar ineens uit had gegooid. Helemaal vol van mezelf verscheen er een big smile op mijn gezicht. Ik heb dus toch (een beetje) verstand van voetbal.
Dus, mannen, hierbij wil ik eigenlijk alleen maar eventjes aangeven dat jullie ons niet uit moeten lachen als wij mooie opmerkingen maken. Zeg gewoon eens; 'Nou schat, dat heb je hartstikke goed gezien. Ik ben het helemaal met je eens.' in plaats van 'Lieverd toch, dit is voetbal. Daar moeten vrouwen niks over zeggen. Zijn er nog bitterballen?'.

Review CD; Jennifer Ewbank - London Tree

Wauw, wauw, wauw. Eigenlijk zou ik deze review nu al kunnen stoppen, want deze drie woorden zeggen eigenlijk genoeg. Kreeg deze prachtige jongedame tijdens haar deelname aan the Voice nog de ene kritiek na de andere over haar heen (ook ik was geen groot fan moet ik bekennen), nu heeft ze een prachtige CD gemaakt waarop ze maar eens bewijst dat zij echt wel kan zingen (en hoe?!?) en absoluut The Voice heeft! Op Bol.com heeft ze zelfs vijf sterren behaald! Haar engelachtige stemgeluid en haar prachtige uithalen, maken dat deze CD enerzijds zacht en intiem en anderzijds komen hier ook nummers tussendoor die ik totaal niet van haar zou verwachten (zoals 5 more minutes). Ik moet toegeven dat ik helemaal verliefd ben geworden op haar stem. Jammer genoeg staan er maar 11 nummers op, waaronder 2 duetten (There's us met grote broer John en Ghost in this House met Nick Schilder) en 2 covers (In the Arms of the Angel en Imagine). Elk nummer is anders, geen enkele is hetzelfde en achter elk nummer voel je een verhaal zitten. Dit zijn niet zomaar liedjes, dit zijn liedjes die je raken. Voor mij voelt het simpelweg als gezongen emoties. En pas op, als je deze CD eenmaal in je cdspeler hebt zitten (of in je afspeellijst) kan je het niet meer afzetten. Hij zit nu in mijn cdspeler in de auto en ik luister óf naar de radio óf naar deze CD. Kan niet wachten tot haar nieuwe album uitkomt, ben benieuwd of ze dit nog kan overstijgen!

Lief dagboek (1)

Lief dagboek,

Afgelopen week hebben we met zijn allen mogen genieten van heerlijk weer en daarbij horende temperaturen! Wat mijn hardloopschema trouwens absoluut niet goed doet.. 

Maandag - was het nog niet zo warm gelukkig en ben ik na mijn werk eerst even wezen hardlopen. Rondje ging goed en ik merk dat mijn conditie steeds beter wordt.

Dinsdag - temperatuur was erg aangenaam maar nog niet bikiniwaardig volgens mij. Eerst hard gewerkt tot drie uur, daarna lekker met een boekje naar het strand gereden. Daar in m'n eentje lekker een wijntje gedronken en in het zonnetje mijn boek gelezen (Betrapt! - Marian Keyes, leest prima weg!). Zag trouwens toch een hoop mensen in bikini liggen, wat volgens mij toch nog best een beetje frisjes was. Daarna naar huis, snel gegeten en naar m'n twee wekelijks meditatieavondje. Was weer een erg fijne avond, zo heerlijk om even een avondje echt voor jezelf te hebben. Erg fijn om even bij jezelf te zijn en gewoon de boel de boel te laten en even in stilte te zijn.

Woensdag - weer gewerkt. Na het werk een poging tot hardlopen gedaan maar helaas was het echt te heet (voor een beginnerling als ik). Had een rondje ingepland richting strand en dan langs de boulevard terug. Maar ik was vergeten dat ik dan een heuveltje op moet en dat is erg zwaar met 80 graden boven nul! Dus toen ik eenmaal boven was en mijn RunTrainer app mij zei dat ik 2 minuten moest gaan hardlopen, heb ik maar even afgeweken van het schema en het op een snelwandelen gezet. Ten slotte ook m'n rondje nog maar een beetje ingekort (maar goed ook want heb via de website afstandmeten.nl berekend dat ik alsnog een rondje van 4,85 km had gemaakt! En mijn normale rondjes zijn altijd zo'n 3 km).  Na wat uitpuffen en wat eten, heb ik met m'n zusje de hele avond kappertje gespeeld. Na een lange periode ben ik weer (bijna) terug bij mijn blonde haarkleur, lekker zomers! 

Donderdag - wederom gewerkt (begint saai te klinken...) Uit mijn werk vandaan even snel een maaltijdsalade gegeten bij mijn zus en 's avonds een prachtige lezing gehad over Werken met Engelen van John Breukels, bij Centrum le Soleil.

Vrijdag - was het bloedverziekend heet. Uit het werk vandaan, tot vier uur gewerkt, wilde ik eigenlijk samen met mijn zus een drankje doen op het strand. Maar door de hitte hebben we maar de koelte van het winkelcentrum van Naaldwijk opgezocht. Lekker nieuw luchtje gekocht (DKNY, de appel :-) ). Daarna gezellig geBBQed, samen met paps en zussen voor de eerste keer dit jaar!

Zaterdag - samen met twee schatten van vriendinnen naar de Nationale Engelen Bewustzijn Dag geweest in Almere. Prachtige mensen ontmoet en mooie ervaringen gehad! Mooie dag om op terug te kijken.

Zondag - het was weer eens heerlijk weer! Om negen uur lag ik al in bikini, met boek, op een ligstoel. Na twee hete uurtjes ben ik me om gaan kleden om samen met mijn zusje naar een presentatie te gaan van Janet Ossebaard in Naarden, bij de Crop Circle Group. Weer een super middag gehad!! Zusje was ook helemaal blij dat ze mee was gegaan. Daarna, omdat we toch in de buurt waren, een rondje duren huizen gedaan in nabij gelegen Bussum. Volgens mij zijn we wel drie rondjes gereden (tja, twee meiden in een auto zonder TomTom...). De mensen zullen wel gedacht hebben; daar heb je weer zo'n toeristentour! Maar dat kon ons lekker niks schelen, ongegeneerd hebben we overal naar binnen gekeken! 's Avonds de finale gekeken van Peking Express en heel hard zitten duimen dat Quintin en Annebet zouden winnen en dat deden ze!! Super, je zou toch zo maar eventjes €90.000 winnen. Enorm verdiend hoor!

En toen was de week alweer om! Al met al genoeg meegemaakt!

Tot volgende week, lief dagboek!

The Blonde is back!

Een tijdje lang wist ik niet wat ik met mijn haar aan moest. Ik was altijd blond geweest en dat past ook gewoon bij me. Maar dat was ik zat en toen ging ik dus naar donkerder haar toe, in het begin was het wel erg donker (als je het mij vraagt kwam aubergine aardig in de buurt!). Eerst maar eens even een foto van hoe blond ik was:

Aardig blond dus wel zoals je kunt zien. En zo blond was ik mijn hele leven al geweest (met hulp van de kapper hier en daar), op deze foto was ik 21. Dan komt er nou eenmaal zo'n moment in je leven dat je denkt, ik wil eens wat anders! Dus ga je in de weer met flesjes haarverf en dat soort dingen. Uiteindelijk komt er dan een kleur uit, waar je eventjes van schrikt (gedurende twee weken, elke keer als je in de spiegel kijkt). Het resultaat was als volgt:

Het is zelfs nog iets donkerder dan dit geweest, maar daar kan ik nergens een foto van vinden! Ergens vond ik dit wel mooi hoor, anders loop je er niet mee rond. Maar blond was toch eigenlijk een beetje mijn thuisbasis en dus wilde ik langzaam weer terug naar blond. Maar, als je eenmaal donker bent, met een warme gloed er doorheen, is het heel moeilijk om terug te gaan naar een mooie kleur blond. Dat kan al snel gelig uit pakken. Dus ging ik eerst maar naar licht bruin.

En die kleur is best aardig uitgepakt, al zeg ik het zelf. Oh ja, dit is niet allemaal zelf gedaan hoor! Ik ben tussendoor ook nog even naar de kapper geweest voor high lights, maar dat wil je ook niet elke maand laten doen. Dan houd ik aan het eind van het jaar geen rib meer over! Maar hier was ik al erg tevreden mee. Ik vond de kleur alleen een beetje nietszeggend, echt zo'n tussenkleurtje. Mijn moeder zei al dat ik gewoon vijf tinten lichter moest nemen, oftwel gewoon hoog blond. Maar ik was een beetje bang dat ik er daarna dan als een peentje bij zou lopen, of als een kanarie, je weet nooit hoe dat uit pakt. Totdat ik het zat was. Het is weer hartstikke mooi weer aan het worden en ik wilde mijn blonde coupe terug. Zo gezegd, zo gedaan dan maar. Ik weer naar het Kruidvat, om verf te halen (ze hebben daar trouwens echt geweldige mousse van het huismerk, zelfde als de Sublime Mousse maar dan de helft goedkoper!). Ik heb de lichtste kleur verf gehaald die ze hadden. Samen met mijn zusje weer een avondje kappertje lopen spelen en ik was onwijs benieuwd naar het resultaat. Toen ik in de spiegel keek voor ik het uit ging wassen dacht ik dat een gelige waas zag, maar dat zal vast de verf zijn geweest. Hoe dan ook, na een half uur in laten werken sprong ik onder de douche. Daarna natuurlijk snel de fohn erop om het resultaat te zien. En ik moet zeggen; dat mag er zijn hoor!!

Het is nog niet helemaal zo licht als ik zou willen, maar ik kom weer een heel stuk in de buurt!! Glad to be Blonde again!!



Hardlopen

Sinds een paar weken ben ik begonnen met hardlopen. En ik moet zeggen, het is erg lekker! Ik ren lekker door het bos, geniet van de natuur, van de zonnestralen, van de zingende vogeltjes. En van mijn muziek uit m'n oordopjes. Het is wel lastig maar, ik ren in mijn eigen tempo en heb een geweldige app waarmee ik in mijn eigen tempo kan opbouwen naar 5 km hardlopen. De app heet Run Trainer en ik heb 'm gedownload voor mijn Iphone. Je kan eerst drie 'lessen' als demo doen, zo kan je uitvinden of deze manier van trainen voor jou werkt. De lessen zijn opgebouwd in stukken hardlopen en in tussen die stukken hardlopen moet je wandelen, zodat je wel op adem kan komen maar toch in beweging blijft. En de kunst is natuurlijk om niet stil te gaan staan! Want zodra je stil gaat staan, heb je geen zin meer om verder te gaan.. Geloof mij maar! Als die drie lessen je uiteindelijk bevallen, kan je een schema kopen. Je hebt de volgende schema's: 5 km, 10 km, 15 km, 20 km en het Marathon Pack (dat zijn alle schema's met korting). Ik ben maar begonnen met die van 5 km, leek me wel even genoeg voor nu. Voor die schema's moet je dus betalen; €2,39 per pack. Die van 5 km bestaat uit 10 weken, dan ren je drie keer per week. Maar als je minder vaak per week wilt rennen kan dat natuurlijk ook, al zal je er dan uiteraard wel langer over doen. Het grappige is dat je in je statistieken ook bij kunt houden hoe ver je elke keer bent gegaan en hoe snel je gemiddelde afstand was. Bij mijn eerste Demo Run liep ik gemiddeld 6,95 km per uur op een afstand van 2,08 km (in 18 minuten). Bij mijn laatste run (week 4, les 1) liep ik gemiddeld 7,51 km per uur op een afstand van 3 km (in 24 minuten). Langzaam komt de 5 km in zicht!Het zal nog een hele (lijdens)weg worden, maar dit doel heb ik nu eenmaal voor mezelf gesteld. En oh ja, je kan ook zien hoeveel calorieën je hebt verbrand per run. Zo heb ik vandaag 270,4 calorieën verbrand, door 24 minuten bezig te zijn! Heerlijk! Ik kan het iedereen dan ook aanraden! Ik dacht ook altijd dat hardlopen niks voor mij zou zijn, maar het gaat niet alleen om het hardlopen. Het gaat ook om het genieten tijdens het lopen, het genieten van de natuur om je heen, van de mensen die je misschien tegen gaat komen en van de conditie die je opbouwt.

Engelenkaartje

Eerder heb ik al aangegeven dat één van mijn interesses ook spiritualiteit is. En ik mag dan ook graag eens een engelenkaartje of iets dergelijks trekken. Thuis heb ik de Boodschappen van de Engelen van Doreen Virtue. Hierbij de Kaart die ik vanavond heb getrokken.

Caressa

Je bent aan het eind van een bepaalde cyclus in je leven aangekomen. Roep de Engelen aan om je te helpen en te begeleiden naar de volgende fase. Het geluk lacht je toe.

Grappig, eerder gaf ik al aan dat mijn relatie is verbroken. De eerste zin die in de uitgebreide omschrijving staat is; 'Je kunt je misschien verdrietig voelen, alsof je hart gebroken is, omdat deze cyclus is afgelopen.' En inderdaad, daar voel ik me nog wel eens verdrietig over. Verder staat erin dat als ik klaar ben met het verdriet dat de Engelen mij langzaam zullen laten zien dat dit einde ook nieuwe zegeningen heeft, wat ik ook absoluut geloof. Ook wordt er aangeraden om een dagboek bij te houden... Is een blog ook goed, lieve Engelen?! ;-)

Opruimen

Opruimen is eigenlijk nooit één van mijn sterkste punten geweest. Ik liet altijd overal van alles slingeren, mijn kamer was vroeger één grote puinbende en ik was altijd alles kwijt (tot mijn fiets aan toe.. hoe doe je dat??). Tegenwoordig is het al iets minder, mede doordat ik zo'n zeven jaar samen heb gewoond met een man die wel van opruimen hield. Maar sinds ik weer bij mijn vader woon (relatie is over) merk ik toch dat ik op moet letten om niet in oude patronen te vervallen. Want tja, mijn kamertje is hier natuurlijk een stukje kleiner en gek genoeg heb je dan ineens veel meer ruimte om een zooi van te maken. Zo heb ik geen idee waar ik mijn kleding moet laten die ik 's avonds uit doe als ik in bed stap. Dan zal je zeggen; wat dacht je van in de wasmand, of in je kast. Tja, die kast staat dus niet bij mij op de kamer (en ja, dat is misschien wel drie hele meters lopen!) en als ik één keer een shirtje aan heb gehad hoeft dat natuurlijk niet meteen in de wasmand. Dus waar laat je dat dan, als je geen zin hebt om naar je kast te lopen? En ik heb daar natuurlijk een uitermate geschikt plekje voor gevonden. Naast mijn sidetable, op een lectuurbak. Wat een uitvinding. Maar als ik dat een weeklang doe, weet ik op zaterdag echt niet meer wat ik daar maandag heb neergelegd. Wacht even, nu klinkt het wel heel erg. Zo erg is het namelijk niet, want die spullen van maandag zijn waarschijnlijk allang weer weg. Zo'n viespeuk ben ik nou ook weer niet! Maar goed, toch kan dat aardig opstapelen. En dan lijkt mijn hele kamer meteen weer zo'n bende. Terwijl ik me nog zo heb voorgenomen om alles netjes en georganiseerd te houden. Dat kan ik blijkbaar gewoon niet, ben ik niet voor in de wieg gelegd. En dan krijg je op de meest rare moment ineens een aanval van opruimwoede. Zo stapte ik net bijna onder de douche toen ik me bedacht dat mijn 'stapeltje' kleren en mijn sidetable nu eigenlijk wel opgeruimd moesten worden. En daar zit je dan, op zondagavond, terwijl je eigenlijk heel graag naar je bed wilt, je sieraden, make-upjes en kleren uit te zoeken. Maar het is nu wel lekker opgeruimd! Ik lig nu in bed en kijk vanuit mijn bed op mijn sidetable, die heerlijk opgeruimd is. Sieraden zijn allemaal netjes georganiseerd, daar waar ze horen en de stapel kleding is nu opgeruimd. Natuurlijk met de intentie om dit gewoon bij te gaan houden. En echt waar, ik wil het ook altijd heel graag bijhouden, maar dan komt er toch weer een stukje luiheid om de hoek kijken. Dan heb ik toch even geen zin om die kleren in mijn kast te leggen en liggen ze daar prima op mijn lectuurbak (waar trouwens geen lectuur in zit, maar een paar laarzen die ik nooit meer aan trek...). Ok, een goede eerste indruk maak ik nu denk ik niet. Maar ik zal beloven, dat niet al mijn berichten zo zullen worden.