zondag 3 juni 2012

Review Film; The Vow

Zakdoekjes rating : 4 out of 5
Een film over liefde en hoe kwetsbaar dat eigenlijk wel niet is. Het verhaalt vertelt over Leo (Channing Tatum, Step up & Dear John) en Paige Collins (Rachel McAdams, Mean Girls & The Notebook), een jong stel wat dolverliefd is en net getrouwd is met elkaar, uit pure liefde. Totdat ze een auto-ongeluk krijgen, waardoor Paige lijdt aan geheugenverlies. Als ze bijkomt, heeft ze geen idee wie Leo is. Volgens haar zit ze midden in haar rechtenstudie en is ze verloofd met Jeremy. Terwijl, in real life, ze kunstenares is en getrouwd met Leo. Dan komen ook haar ouders plots weer in beeld, die ze sinds jaren niet heeft gesproken. Leo ziet het allemaal met lede ogen aan en doet zijn uiterste best om weer enig spoortje van wat er ooit was weer terug te krijgen. Hij probeert haar weer op hem verliefd te laten worden, haar opnieuw te veroveren. Hoe het verder afloopt zal ik je niet vertellen, want dan hoef je net zo goed niet naar de film te gaan. Maar als je gaat, wil ik je bij deze aanraden om zakdoekjes mee te nemen (vooral voor het moment waarop Leo zijn 'vow' aan Paige uitspreekt).Het mooiste (en misschien ook wel verdrietigste) is dat deze film is gebaseerd op ware gebeurtenissen. De inspiratie is geput uit het verhaal van een stel waarbij ditzelfde is overkomen. Tot op de dag van vandaag zijn haar herinneringen nog steeds niet terug, maar zij zijn ondertussen wel weer bij elkaar en hebben 2 kinderen. Zo blijkt maar weer hoe kwetsbaar liefde is en dat het door (bijvoorbeeld) een auto-ongeluk zo kan worden beschadigd. Maar ook, dat als je er hard genoeg voor werkt en er allebei voor de volle 100% voor gaat, dat de liefde weer terug te krijgen is en dat de slechte momenten te overleven zijn. De rollen zijn erg goed gespeeld en ook de 'awkward' momenten komen goed uit de verf. Je moet er eventjes inkomen, maar na een half uurtje word je volledig meegesleept in het verhaal. Je voelt Leo zijn frustratie als er geen sprankje herinnering bij Paige naar boven komt en je glimlacht mee als er dan toch ergens een moment lijkt te zijn dat het allemaal goed gaat komen. En natuurlijk, laat ik eerlijk zijn, hier en daar is de film wel wat voorspelbaar. Maar het is dan ook niet voor niets een romantische film. En die films, in die categorie, lijken allemaal een beetje op elkaar. Maar toch vond ik de film origineel en had ik niet het idee dat ik dit ooit eerder ergens had gezien. Kortom, een prachtig verhaal over de liefde, met een diepere betekenis, vooral als je je bedenkt dat dit soort verhalen dus ook echt in de grote boze wereld gebeuren.


Oh ja, als je dus naar deze film gaat, houd er dan rekening mee dat er erg kleffe stelletjes in de zaal kunnen zitten. De zaal was niet erg vol, maar twee rijen rechts van mij zat een stel dat niet van elkaar af kon blijven. Nou geeft dat niet hoor, ga lekker je gang, maar als ik bij elke stilte die er in de film valt smak en smek geluiden hoor is dat wel een beetje vervelend. Het was zelfs zo erg dat we op een gegeven moment even geen geluid van rechts hoorden en na een tijdje een onverklaarbare kreun de bioscoopzaal vulde. Dus... Zus en ik (met wie ik dus naar de film was) keken elkaar en we moesten erg ons best doen om niet in lachen uit te barsten!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten